کشکولِ افکار، هذیان‌های شیرین، و خلوت‌های شبانه یک جغددر فلسفه‌ی جغدیات، شب صرفاً زمانِ خوابیدن نیست، بلکه زمانِ «زیستنِ عمیق‌تر» است. جغدیات یعنی پیدا کردنِ معنا، آرامش و خودِ واقعی در دل سکوت و تاریکی.

همه چیز در قلبِ شب (۰۰:۰۰) ضبط می‌شود. مهمان‌ها هم باید ساعت ۲ صبح برای ضبط بیایند. چرا؟ چون آدم‌ها ساعت ۲ صبح خسته‌تر از آن هستند که نقش بازی کنند یا ماسکِ اجتماعی بزنند. در این ساعت، گاردها پایین می‌آید، صداها واقعی‌تر می‌شوند، و دیالوگ‌ها دقیقاً همان جنسِ مکالماتِ عمیقِ لبِ پنجره یا قدم زدن‌های بی‌هدف در خیابان‌های خلوت را پیدا می‌کند. برای رسیدن به «اصالتِ محض»