|موسیقی: پیمان یزدانیان|

• پُرخَم: کنایه از اندوه بسیار| غم(مصرع اول بیت دوّم): این غم محصول عشق است| شادی: به سلامتی| دور: «ایهام» روزگار، حلقهٔ شرابخواران| داد دادن: حق چیزی را ادا کردن| مُلک: فرمانروایی. معنای بیت ۴: اینگونه که دل من حق هر غم را به تمامی ادا میکند(تا آنجا که می‌تواند غم میخورد) بی‌شک و از روی انصاف فرمانروایی سرزمین عشق حق مسلم اوست| آیا چه جاست...: اینجا دیگر چگونه جایی‌ست که تمام روز نمناک از اشک است؟| منستی: من می‌بود|