|موسیقی: مرتضی حنانه|

صواب‌گویان: راست‌گویان، درست‌گویان| حظّ روحانی: بهره معنوی| دواب: چهارپایان| هر آینه: قید مرکب در معنای بی‌شک، بی‌تردید| اولی‌تر: شایسته‌تر| بیت ۱۰: (مصرع اول) من نفس خود را مبرّا نمی‌دانم و آن را از هوای نفس پاک نمی‌شمارم [اشاره به آیه: «و ما اُبَرِّی ءُ نَفْسی اِنَّ‌النَّفس الامّارهُٔ بالسُّوءِ الّا ما رَحِمَ ربّی، إنَّ رَبّی غَفورٌ رحیمٌ/ من نفس خود را تبرئه نمی‌کنم، چرا که نفس قطعاً به بدی امر می‌کند مگر کسی را که خدا رحم کند زیرا پروردگار من آمرزنده مهربان است(یوسف۵۳) و نیز: «فلا تُزَکُّوا اُنفُسَکُم هُوَ اُعلَمُ بِمَن اتَّقَی»(نجم،۳۲) پس خودتان را پاک مشمارید، او به حال کسی که پرهیزگاری نموده، داناتر است.