|موسیقی: حسین علیزاده|

خوش: زیبا| بر اثر خواب خوشتر است: زیرا خواب حالتِ خمار آن را دو چندان می‌کند| زنهار: اَمان(در اینجا بیانگر تحسین است)| خنده(بیت دوّم): شِکُفتگی| سیراب: پُرطراوت| گفتم: با خود گفتم| خوابِ خوشَم بود: «م» در اینجا ضمیر مفعولی‌ست، یعنی «مرا آرزوی خواب خوش بود»| یک زمان: یک لحظه| خوابگاه: اتاق خواب| عاشق سر بر کنارِ دوست: عاشقی که در کنار یا در آغوش یار به خواب رفته است»| کیمُخْت: در اینجا به معنای مطلقِ «پوست» است| خارپُشت: جوجه‌تیغی| خوانیم: مرا بخوانی| صحرا: باغِ بیرون از شهر| رقیب: نگهبان، محافظ| جُلّاب: مُعرَّبِ گُلاب (در اصطلاح طب) عسلی که با گلاب قوام آورده باشند| اصحاب: دوستان| بیت آخر: هر یک از این باب‌ها(فصل‌ها) را که حفظ کنی، خواهی دید که باب‌های(درهای) بهشت می‌ماند که یکی از دیگری زیباتر است.