در این قسمت، شاپور برای نخستین بار از دختری به نام شیرین می‌گوید؛ دختری که خسرو هنوز او را ندیده، اما تنها با شنیدن وصفش، دلش آرام‌آرام به عشق گره می‌خورد. گاهی عشق، پیش از دیدار، رد پایش را در دل جا می‌گذارد.🌠